Allah en Eva

Drie jaar lang, van 2002 tot 2005, verbleef Betsy Udink in Pakistan, het Land der Zuiveren. Ze ging op onderzoek uit, en liep onder andere op tegen honderden eremoorden en tegen seksueel misbruik van jongens. In Peshawar bezocht zij een bijeenkomst van gesluierde fundamentalistische vrouwen, waar de ideale moslimvrouw werd bezongen. Als een van de laatste westerlingen reisde ze door Baluchistan. Deze Pakistaanse provincie komt het laatste jaar, ook in Nederland, regelmatig in het nieuws door de nationalistische opstanden die er zijn uitgebroken. De enige buitenlanders die er nog zijn – arbeiders en ingenieurs uit China – worden voortdurend bedreigd. Tussen alle ernst over de positie van ‘Eva’ schetst Betsy Udink ook een aantal komische situaties waarin zij terecht kwam. Op de enige skipiste van het land werd zij achterna gezeten door jongens die haar tot de islam probeerden te bekeren. Ze zong samen met de rooms-katholieke bisschop en fundamentalistische moslims op de verjaardag van de Profeet Mohammed ‘Happy Birthday, dear Prophet’. In Pakistan zag zij ook de tegenvoeter van de politieke islam: de verering van moslimheiligen en de vrolijke kermissen ter gelegenheid van hun sterfdag.