Balanceren tussen alert maken en onrust voorkomen

De reeks Politiekunde is een uitgave van het Onderzoeksprogramma Politie &Wetenschap, een zelfstandig onderdeel van de Politieacademie.Politie & Wetenschap is ingesteld om een stimulans te geven aan de toegepastewetenschappelijke kennisontwikkeling op het gebied van politie en veiligheid,de daarvoor benodigde kennisinfrastructuur en de daadwerkelijke benuttingvan onderzoeksrapporten en -resultaten in politiepraktijk, beleid en opleiding.Publicaties in de reeks Politiekunde betreffen in het algemeen concrete handleidingen,modellen, instrumenten of werkwijzen die direct bruikbaar zijnvoor de politiepraktijk. Ze zijn veelal de uitkomst van onderzoek dat is verrichtin het kader van het meerjarige onderzoeksprogramma, de kernactiviteit vanPolitie & Wetenschap.Goede publiekscommunicatie is een must voor de politie, zeker in deze tijdvan nieuwe, snelle media. Dat geldt in het bijzonder bij schokkende incidentendie maatschappelijk grote beroering veroorzaken en dus veel media-aandachtgenereren. Zoals in Lelystad, toen er in een relatief kort tijdsbestek vier ernstigesteekincidenten plaatsvonden, die het werk leken van een en dezelfde dader- al snel 'Jack de Prikker' gedoopt. De schijnbare willekeur bij het uitkiezenvan slachtoffers en de groeiende onzekerheid of, waar en wanneer hij weerzou toeslaan, hield de bevolking maandenlang in angst en onzekerheid. Politieen bestuur zagen zich in die periode gesteld voor een dubbele opgave: hetzo snel mogelijk opsporen van de dader(s) en tegelijkertijd de (groeiende)maatschappelijke onrust in goede banen leiden. Communicatie was daarbijhet sleutelwoord.In deze bijzondere casestudy wordt nauwgezet gereconstrueerd hoe vooral depolitie, in nauwe samenspraak met bestuur en Openbaar Ministerie, inhoudheeft gegeven aan deze dubbele opdracht, en met welk resultaat. De gebruiktecommunicatiestrategieën en inspanningen, zowel intern (binnen het korps)als extern (in de gezagslijn en naar de bevolking), staan hierbij centraal. Belichtwordt hoe in de loop van het proces zich een tweesporenstrategie ontwikkeldeen gezocht werd naar een goede balans tussen het alert maken vanburgers, hen te stimuleren tot het doorgeven van bruikbare opsporingstips,en hen gerust te stellen om paniek te voorkomen. Geanalyseerd wordt hoeburgers uiteenlopende communicatie- (en ook opsporings)inspanningenhebben beleefd en beoordeeld, en of ze het beoogde effect hebben gehad.De studie besluit met een aantal lessen uit zowel theorie als praktijk. Deze zijnneergelegd in een praktische handleiding in de vorm van een communicatiechecklist.Dat alles maakt dit boek tot een must read voor alle betrokken partijen:politie, bestuur en Openbaar Ministerie.