Bewijsrecht; het bewijs geregeld?

De laatste decennia is in Nederlandse juridische kring de belangstelling voor bewijs en bewijsrecht merkbaar toegenomen. Bij initiatieven om het burgerlijke procesrecht te herzien, gaat het mede om het bewijsrecht.1 In het bestuursrecht wordt een heus debat gevoerd over de vraag in hoeverre het bewijsrecht een wettelijke regeling behoeft. In het strafprocesrecht komt bij wijzigingen van de wet vaak het bewijsrecht indirect, over de band van onderwerpen die vaak ook of juist het vooronderzoek in strafzaken betreffen, aan de orde,2 terwijl ook in de gepubliceerde rechtspraak en de vakliteratuur veel aandacht wordt besteed aan bewijsrechtelijke kwesties. In de ons omringende landen is dat niet anders. Eveneens is er sprake van een groeiende algemene maatschappelijke belangstelling.