Convergentie in het mededingingsrecht; de invloed van het EG-recht op materiële toepassing, toegang, bewijs en toetsing bij de Nederlandse mededingingsbestuursrechter, bezien in het licht van effectieve rechtsbescherming

De Nederlandse Mededingingswet is gebaseerd op het EG-mededingingsrecht. De materiële verbodsbepalingen van de nationale wet zijn vrijwel gelijk aan die van het EG-Verdrag. Het ligt voor de hand dat ook de Nederlandse mededingingsbestuursrechter zich daarom bij de toepassing van de Mededingingswet laat leiden door het EG-recht. Die verwachting geldt ook voor het procesrecht, waarvoor de rechter eveneens aansluiting kan zoeken bij het Europese recht. Het procesrecht staat immers in dienst van het materiële recht. Op deze wijze kan voor het mededingingsrecht een bestuursprocesrechtelijk ius commune ontstaan. Bevestigt de praktijk deze verwachtingen? Deze dissertatie geeft antwoord op die vraag. Daartoe worden uitspraken van de mededingingsbestuursrechter – de rechtbank Rotterdam en het College van Beroep voor het bedrijfsleven – indringend geanalyseerd. Dit boek geeft daarmee het antwoord op de vraag of (en op welke wijze) sprake is van convergentie tussen nationaal recht en Europees recht bij de toepassing van het materiële mededingingsrecht, en of sprake is van convergentie als het gaat om toegang tot de rechter, bewijsrecht en rechterlijke toetsing. Daarnaast worden in dit boek de uitkomsten van die feitelijke ontwikkeling geëvalueerd. De eisen die voortvloeien uit het EG-beginsel van effectieve rechtsbescherming en een in deze dissertatie geponeerd nationaal beginsel van effectieve rechtsbescherming, dienen als referentiepunt. Is de mogelijke ontwikkeling naar een bestuursprocesrechtelijk ius commune in het mededingingsrecht een goede ontwikkeling? Zo wordt de normatieve vraag beantwoord of de beïnvloeding van het nationale materiële en procedurele mededingingsrecht door het Europese recht te ver gaat of in het licht van deze eisen juist dient te worden versterkt.