De afwikkeling van het faillissement

In het zevende deel van deze serie staat een aantal onderwerpen die op het eerste gezicht misschien niet zoveel met elkaar te maken lijken te hebben, maar toch wel degelijk nauw met elkaar verbonden zijn. Alle hebben te maken met de verschillende manieren waarop schuldeisers financieel "bevredigd" kunnen worden.Besproken wordt onder meer de procedure die leidt tot de verificatie van vorderingen. Dit betreft het vaststellen van rechten van de schuldeisers in het faillissement: het vaststellen van het bedrag, de aard en het karakter van de vordering. Zonder verificatie vindt op een vordering in beginsel geen uitdeling plaats. Voordat tot uitdeling kan worden overgegaan, zal echter de boedel moeten worden vereffend, waarmee wordt bedoeld het te gelde maken van de activa van de boedel en verdeling van de opbrengst over de schuldeisers. Bovendien geldt in insolventies niet het beginsel "wie het eerst komt, het eerst maalt", maar vindt uitdeling aan de crediteuren plaats met inachtneming van ieders rang. Ook deze onderwerpen komen derhalve uitgebreid aan bod. Dit deel bevat tevens een preferentieschema, waaruit in één oogopslag de tussen crediteuren geldende rangorde kan worden afgelezen. Omdat ook de mogelijkheid aanwezig is dat de schuldenaar het niet wil laten aankomen op volledige vereffening van de boedel, wordt voorts ingegaan op een andere manier om een insolventie te beëindigen, namelijk door middel van het akkoord, zijnde een regeling met de crediteuren waarbij zij geen volledige voldoening van hun vorderingen ontvangen. Het boek eindigt tenslotte met het buitengerechtelijke akkoord, een informele wijze van schuldreductie waarmee formele insolventie (faillissement, surseance van betaling of toepassing van de schuldsaneringsregeling) kan worden voorkomen.