Werf

De Bond, de Banken en de Beurzen

Deze uitgave behandelt de geschiedenis van de Bond voor den Geld- en Effectenhandel in de Provincie (1903-1974) tegen de achtergrond van de ontwikkeling van het bankwezen en de effectenhandel in Nederland sinds 1814. Banken gaan in Nederland niet gauw failliet. Dat is wel eens anders geweest. Tussen '20 en '40 gingen er alleen al in de provincie (Nederland minus Amsterdam en Rotterdam) 27 banken failliet. Na 1945 waren er dat een zestal. Daarnaast verdwenen er een aantal door overname of liquidatie. Banken en effecteninstellingen werken nu alleen nog maar landelijk en hebben o ook vaak een internationale dimensie. Dit boek richt zich speciaal op de ontwikkeling van het bankwezen en de effectenhandel in de provincie. Hoe kan het aantal banken in de provincie aangroeien van 14 in 1814 tot 226 in 1915? En waarom bestaat de effectenbeurs in Amsterdam nog wel en die van Rotterdam en Den Haag niet meer? De auteur stelt bij deze historische beschrijving de Bond voor den Geld- en Effectenhandel in de provincie centraal. In 1903 wisten provinciale bankiers commissionairs zich te verenigen om de toenemende concurrentie uit Amsterdam een halt toe te roepen. Om tot in 1974 stand te kunnen houden heeft de Bond heel wat obstakels moeten overwinnen. Immers, alle ontwikkelingen in het bankwezen raakten de Bond en zijn leden, of het nu ging om de opkomst van boerenleenbanken, de middelstandsbanken of de PCGD. Omgekeerd was ook de Bond een factor van betekenis bij de concurentieverhoudingen en bij het toezicht op de zaken der leden. In dit kader verloren een maal zelfs 18 leden prompt hun lidmaatschap.