De onafhankelijke rechter

De individuele onafhankelijkheid van de rechter lijkt een vanzelfsprekendheid als men afgaat op wetgeving, jurisprudentie en gedragscodes. De praktijk van alledag lijkt echter een wat minder helder beeld te tonen. Vele rechters ervaren ten aanzien van hun onafhankelijkheid een zekere tweeslachtigheid. Het moge dan zo zijn, dat nationaal en internationaal onafhankelijkheid de dominante norm is, het afgelopen decennium heeft daarentegen te zien gegeven, dat de individuele rechter zich in zijn ambtsuitoefening steeds minder onschendbaar voelt. Zowel exogene factoren (zoals bureaucratisering, bedrijfsvoering, omgevingsdruk), als endogene factoren (zoals specialisatie en automatisering) lijken afbreuk te doen aan de fundamentele norm van individuele onafhankelijkheid. De bijdragen in deze bundel geven vanuit verschillende perspectieven een beeld van de mogelijke spanningen die merkbaar worden met betrekking tot de rechterlijke onafhankelijkheid in persoon vanuit verschillende perspectieven. Aandacht is er voor constitutionele, ethische, en organisatiekundige aspecten. Ook de mogelijke impact van de informatisering en de interne dynamiek van werkprocessen en collegialiteit worden voor het voetlicht gebracht.