De stand van de rechtsbijstand

Wat is “de stand van de rechtsbijstand” anno 2002? Wat is er van de wetswinkelbeweging geworden? Hoe staat het met het rechtshulpactivisme? Heeft de Wet van 23 november 1998 op de juridische bijstand de problematiek van de toegang tot de rechtshulp opgelost? Wat is de rol van de justitiehuizen? Hoe is het gesteld met de implementatie van het recht op rechtshulp dat in onze Grondwet staat ingeschreven? De rechtshulp ontsnapt niet aan de algemene vaststelling van een justitie die in crisis verkeert. Die crisis lijkt diepgeworteld en de ideeën om de kloof tussen burger en justitie op te lossen halen nooit het grote nieuws. Toch is de diagnose keihard en vooral de zwakkeren in onze samenleving kijken naar recht en rechtshulp als tegen een muur, waar geen overkomen aan is. Dit Tegenspraak-cahier gaat daarom in op bovengenoemde vragen vanuit een gebruikersgerichte houding ten aanzien van de instellingen en de mensen van justitie. Er wordt geput uit de historiek van de traditionele en kritische rechtshulp en de Wet van 1998 wordt aan een grondige, maar zeer kritische analyse onderworpen. Ook de internationale verankering van het recht op rechtshulp wordt bekeken, alsook enkele voorstellen tot verbetering van recht en rechtshulp. Ten slotte werd een Nederlandse kritische rechtshulpverlener van het eerste uur, Kees Schuyt, gevraagd om een reactie op de Belgische ontwikkeling. Ook al komt er ... en die is er nog niet ... een administratieve gelijkheid tot stand op het gebied van de rechtshulp, die stemt zeker nog niet overeen met reële gelijkheid. Werk aan de winkel dus ... én aan de instellingen, én aan de mensen van recht en rechtshulp.