De vlucht naar voren

Strafrechtjuristen en criminologen duiden de huidige samenleving vaak aan als een risico-samenleving die wordt beheerst door een sterk besef van en een angst voor allerhande veiligheidsrisico's. Daarbij kan bijvoorbeeld gedacht worden aan het gevaar van terroristische aanslagen en alle maatregelen die de overheid treft om dat gevaar zoveel mogelijk te voorkomen. De daarmee verbonden omslag naar een preventief strafrecht - de vlucht naar voren - komt tot uitdrukking in de stroom van wetgeving die gericht is op de strafrechtelijke bestrijding van terrorisme. In zijn oratie bespreekt Borgers deze omslag binnen het strafrecht en onderzoekt hij hoe het debat daarover tussen enerzijds de wetgever en anderzijds de strafrechtswetenschap verloopt. Dat debat blijkt vooral een gepolariseerd debat te zijn. De wetgever legt enerzijds de nadruk op de voordelen die de nieuwe strafrechtelijke instrumenten moeten bieden, terwijl veel strafrechtswetenschappers alleen maar naar de nadelen kijken. Van een echte afweging van voor- en nadelen lijkt geen sprake te zijn. Borgers onderzoekt wat de oorzaken van deze polarisatie zijn en doet suggesties hoe de strafrechtswetenschap de voor- en nadelen meer in samenhang kan onderzoeken.