Documentair Krediet

Het documentair krediet wordt naar Belgisch recht nergens wettelijk geregeld. Dit is trouwens ook naar buitenlands recht zelden het geval, met de regeling in de Uniform Commercial Code als notoire uitzondering. Het gebrek aan wettelijke regeling is nochtans zeker niet een indicatie voor het gebrek aan belang van het bestudeerde onderwerp. Het documentair krediet maakte dan ook reeds het onderwerp uit van talrijke juridische en economische monografieën en bijdragen. De originaliteit van het proefschrift schuilt vooral in de onderzoeksvraag van waaruit heel de materie van het documentair krediet wordt behandeld, m.n. de vraag naar de doelmatigheid van de bestaande regelgeving en van de Uniform Customs and Practice for Documentary Credits die voor het eerst ontwikkeld werden door de Banking Commission van de International Chamber of Commerce in de nasleep van de economische crisis van de jaren dertig. Kernstuk van het onderzoek is of de toepassing van de UCP voor meer zekerheid zorgt voor alle betrokken partijen. Een proefschrift omtrent documentair krediet is noodzakelijkerwijze rechtsvergelijkend, de hele problematiek wordt vanuit het Belgisch, Duits, Frans, Nederlands, Zwitsers en Amerikaans recht bestudeerd. Zowel de UCP 500 als 600 worden door de auteur grondig geanalyseerd. In dit werk wordt de noodzaak aan theorievorming gecombineerd met aandacht voor de noden van de juridische praktijk.