Documentloze vreemdelingen; grondrechtenbescherming doorheen de Belgische en internationale rechtspraak vanaf 1985

De aanwezigheid van een vrij grote groep vreemdelingen zonder wettige verblijfsstatus vormt de laatste jaren in ons land, net zoals in zowat alle andere westerse landen, één van de meest prangende maatschappelijke vraagstukken. Van overheidswege heeft men de afgelopen jaren uiteenlopende juridische instrumenten toegepast om het vraagstuk van deze “sans papiers” of “documentloze vreemdelingen” op te lossen. In dit boek analyseert Steven Bouckaert de impact van grondrechten doorheen de Belgische en internationale rechtspraak vanaf 1985 in relatie tot vreemdelingen in illegaal verblijf. Anders gesteld: in welke mate achten de Belgische en internationale rechtscolleges (de toepassing van) het regelgevend kader dat in ons land medio de jaren ’80 en ’90 werd uitgebouwd met het oog op de bestrijding van irreguliere immigratie, in overeenstemming met het grondrechteninstrumentarium? Deze rechtspraakanalyse valt uiteen in drie grote luiken. In een eerste deel bestudeert de doorwerking van grondrechten op het vlak van het toelatingsbeleid (de regelgeving inzake de toegang tot het grondgebied, het verblijf en de verwijdering van vreemdelingen). Het tweede luik bevat de analyse van de grondrechtenrechtspraak in verband met de handhaving van het toelatingsbeleid, toegespitst op de handhaving via het sociaal recht (het koppelingsbeginsel). Het derde luik spitst zich toe op de (niet-begeleide) minderjarige vreemdelingen zonder legaal verblijfsstatuut. Hierbij wordt telkens naast een analyse van de grondrechtenrechtspraak (‘wat is er gebeurd?’), nagegaan welke invloed deze jurisprudentie op de ontwikkeling van het regelgevend kader heeft gehad (‘wat is het effect ervan’?).