Financiële instrumenten deel 2; internal control, verslaggeving en fiscaliteit

Financiële instrumenten zijn nieuwe vormen van financiering en technieken van risicobeheersing voor het bedrijfsleven, grote en kleine beleggers, overheden en supranationale instellingen. Sinds de jaren zeventig zijn vele nieuwe financiële instrumenten bedacht die deel uitmaken van het bredere begrip 'financile innovaties'. Soms dragen deze producten de meest vreemde namen zoals Centurion Warrants, Plain Vanilla Swaps Step-up recovery Floaters, Faspons, Falcons, Look back-opties, Barrier-opties en ELF-X opties. Financiële inovaties zijn niet onomstreden hoewel ze een duidelijk doel dienen De mate waarin deze producten in de praktijk worden geaccepteerd is in de jaren negentig sterk groeiende. Dit laat onverlet dat geruime tijd, met name in de jaren zeventig en tachtig, sprake was van een grote gereserveerdheid bij velen. Men vond de instrumenten vaak te complex en de risico's van het gebruik ervan niet altijd goed te overzien. Bovendien waren er allerlei vragen rondom de administratieve verwerking van deze transacties die meestal een off-balance sheet karakter hebben. De inmiddels opgetreden kentering komt hierin tot uitdrukking dat in het verleden beleggers- en treasurers van ondernemingen eerder door een zekere angst voor risico's werden gedreven om innovaties te gebruiken terwijl velen er nu van overtuigd lijken dat ze risico's lopen en/of voordelen derven wanneer ze de innovaties niet gebruiken. In dit deel van Financiële Instrumenten bespreken specialisten als registeraccountants, fiscalisten en bestuurlijk informatiekundigen de gevolgen van financiële instrumenten voor de interne en externe berichtgeving, de fiscale lasten en de besturing van financiële en niet-financiële organisaties.