Grenzen aan gelijkheid

Onder verwijzing naar de gelijkebehandelingswetgeving die is voortgekomen uit artikel 1 van de Grondwet, krijgt de stichting die de Nijmeegse Vierdaagse organiseert, te horen dat ze mannelijke wandelaars ongelijk behandelt omdat heren pas na 50 kilometer een medaille krijgen, terwijl dames reeds na 40 kilometer het begeerde ding op hun blouse mogen spelden. Dit onderscheid op grond van sekse is in Nederland verboden. Daarentegen is de situatie waarin de regegering 26.000 uitgeprocedeerde asielzoekers naar hun 'thuisland' terugstuurt, met geen mogelijkheid onder deze wetgeving te brengen. In deze inaugurele rede verkent Rikki Holtmaat de grenzen van het gelijkheidsbeginsel. Haar stelling luidt dat dit beginsel - als het om horizontale rechtsverhoudingen gaat - een te ruim bereik heeft gekregen, maar - als het om verticale verhoudingen gaat - niet ver genoeg strekt. Om aan het ongebreideld toepassen van het gelijkheidsbeginsel tussen burgers onderling een halt toe te roepen, zou een normatief gekleurd verbod op discriminatie moeten worden ontwikkeld. In de relatie tussen overheid en 'allen die zich in Nederland bevinden' is het bereik van het gelijkheidsbeginsel te beperkt: 'vreemden' worden automatisch bestempeld als ongelijke gevallen die niet gelijk hoeven te worden behandeld. In de visie van de auteur zouden het immigratie- en asielbeleid van de regering wel degelijk aan dit beginsel moeten kunnen worden getoetst.