Grondslagen van het Europese socialezekerheidsrecht

Een van de pijlers van de EU is het vrije verkeer van werknemers. Van dit vrije verkeer zou weinig terechtkomen als migrerende werknemers uitsluitend te maken zouden hebben met de regels van nationale socialezekerheidsstelsels. Ze zouden dan vaak maar in geringe mate uitkeringsrechten opbouwen. Ook zou het kunnen gebeuren dat rechten die ze in de ene staat verworven hebben niet uitbetaald worden in andere staten. Daarom heeft de EU al sinds 1958 regelingen gemaakt om het verlies van socialezekerheidsrechten van migrerende werknemers te voorkomen. Dit boek geeft voor degenen die nog niet vertrouwd zijn met dit onderwerp een overzicht van de relevante regelingen en de verrassende rechtspraak op dit steeds belangrijker wordende rechtsgebied. In april 2004 is een nieuwe coördinatieverordening tot stand gekomen. In de relevante onderdelen wordt op deze nieuwe verordening ingegaan. In het tweede deel van dit boek worden de maatregelen van de Europese sociale politiek besproken die relevant zijn voor alle onderdanen van de EU. Daarbij gaat het onder meer om EU-regelingen die direct ingrijpen in nationale socialezekerheidsstelsels. Een voorbeeld daarvan is het beginsel van gelijke behandeling van mannen en vrouwen. Ook de Aanbevelingen voor de convergentie van regelingen voor sociale bescherming en voor een minimumbescherming worden besproken, alsmede nieuwe ontwikkelingen zoals de methode van open coördinatie en sociale insluiting. Ten slotte komen de beperkingen voor het voeren van een sociale politiek door de EU aan de orde en de suggesties die gedaan zijn voor een verdergaande sociale politiek. Deze vijfde druk is wederom geheel geactualiseerd en herzien. F.J.L. Pennings is als hoogleraarwerkzaam aan de Universiteiten van Tilburg en Utrecht.