Het verboden huwelijk

Aan de hand van brieven en dagboekaantekeningen uit de periode 1846-1880 wordt getracht een beeld te geven van het leven van Nicolaas Dumeunier, die door de economische malaise en een sociaal onbereikbare liefde in 1859 als koloniaal naar Nederlands-Indië vertrok. De toen geldende regels verboden hem als onderofficier te trouwen met zijn Indonesische huishoudster en was hij gedwongen tegen zijn geloofsovertuiging in, in zonde te leven, wat hem in grote gewetensnood bracht. Pas toen hij officier was geworden, kon hij met de moeder van zijn kinderen trouwen. Aan het einde van zijn leven groeide de angst om eventueel met een groot gezin van een klein pensioen in Nederland te moeten leven.