Implementatie van EU-handhavingsvoorschriften

Voor een effectieve handhaving van haar recht is de Europese Unie in hoge mate afhankelijk van de handhavingsinspanningen van de lidstaten. Die zijn primair verantwoordelijk voor correcte en tijdige omzetting, toepassing en handhaving van EU-recht. Deze afhankelijkheid is een belangrijke reden voor de – toenemende – aansturing van de nationale handhaving door de Europese instellingen. In dit boek wordt de Europese sturing van de rechtshandhaving alsmede de (nationale) implementatiekant uitgebreid in kaart gebracht en geanalyseerd op basis van implementatiedossier-, jurisprudentie- en literatuuronderzoek en interviews met sleutelpersonen. Na een algemeen deel volgen acht casestudies waarin wordt geanalyseerd hoe Europese handhavingsvoorschriften in Nederland worden geïmplementeerd en welke ervaringen daarmee worden opgedaan. Het betreft achtereenvolgens mediabeleid, terrorismebestrijding, luchtkwaliteit, financieel toezicht, het Europees Sociaal Fonds (ESF), Europese mededinging, visquotabeleid en douane. Deze terreinen zijn zo geselecteerd dat zij een representatief beeld geven van de Nederlandse implementatiepraktijk. Het boek biedt daarmee enerzijds een uitvoerig normatief-juridisch kader inzake de verhouding van EU-handhavingsregelgeving tot het Nederlands beleid en wetgeving dienaangaande en anderzijds een schat aan informatie over de feitelijke handhavingspraktijk op de genoemde terreinen. Dit boek is het resultaat van een multidisciplinair onderzoek in opdracht van het WODC van het Ministerie van Justitie, uitgevoerd door medewerkers van de afdelingen Staats- en Bestuursrecht en Bestuurskunde van de Universiteit Leiden en de disciplinegroepen Staats- en Bestuursrecht, Internationaal, Sociaal en Economisch Publiekrecht (ISEP/Europa Instituut) en het Willem Pompe Instituut voor Strafrechtwetenschappen van de Universiteit Utrecht.