"Inbreken is mijn vak"; textuur en praktijk van woninginbraak

Woninginbraken zijn niet alleen een veelvoorkomend probleem, voor het slachtoffer is de ervaring bijzonder ingrijpend. Naast het verlies van materiële goederen blijken slachtoffers ernstig aangeslagen over de ‘idee’ dat iemand in huis is geweest. De veilige thuis(vlucht)basis blijkt plots binnengedrongen en verliest haar koesterende, rustgevende, persoonlijke en authentieke waarde. Men zal zich steeds afvragen: ‘Waarom mijn huis?’ In deze studie werd deze vraag voorgelegd aan inbrekers opgesloten in de gevangenis. Van 56 werden semigestructureerde interviews afgenomen. Ze vertelden over hun voorbereiding, het beslissingsproces en de uiteindelijke inbraak. Maar aangezien al deze stappen sterk beïnvloed worden door de motivatie, de ervaring, de visie en houding van de inbreker luisterden we ook naar hun levensverhaal. De kwantitatieve en kwalitatieve onderzoeksresultaten doen de onderzoekers besluiten dat de puur rationeel handelende inbreker niet bestaat. De meer algemene beslissing om in te breken en de juiste plaats om dit te doen wordt vaak sterk beïnvloed door een bepaalde waarden- en normenset die weinig afwijkt van de maatschappelijke dominante. Tegelijk zal men echter behoorlijk calculerend te werk gaan en trachten binnen deze normenset te streven naar het maximaliseren van de winst. De ondervraagde inbrekers variëren hierdoor op een rationeel - niet-rationeel continuüm afhankelijk van het gelopen levenspad.