Jobs en recht; de praktijk in de rechtbank 2000-2005

Een werknemer wordt medisch definitief ongeschikt verklaard. Er wordt aangenomen dat zijn arbeidsovereenkomst automatisch een einde neemt. Maar moet de werkgever nu op zoek naar een andere betrekking, of niet? En wat als blijkt dat de werkgever zelf de ongeschiktheid heeft veroorzaakt? Er wordt vastgesteld dat een bediende zich meer bezighoudt met surfen naar websites die met zijn takenpakket niets te maken hebben dan met zijn werk. Mag de werkgever dat controleren? En mag hij zijn werknemer ook ontslaan? Meerdere sollicitanten dienen zich aan voor een vacante job. Een van de afgewezen kandidaten beweert dat hij niet werd aangenomen omdat hij een hoger diploma had dan werd geëist. Is er nu discriminatie? Dagelijks rijzen voor werkgevers dit soort vragen. In goede tijden en slechte tijden. Waar vinden we een juist antwoord? De juridische actualiteit is zelfs voor specialisten nog moeilijk te volgen. Geldt dit in mindere of meerdere mate voor alle rechtstakken, dan is het beslist waar voor het arbeidsrecht. Met een ongehoorde regelmaat volgen wettelijke bepalingen elkaar op, en dat laat zich ook voelen in de rechtbanken. De toegenomen complexiteit van wetgeving en regelgeving heeft tot gevolg dat er meer en meer betwistingen ontstaan. Recente, maar ook jarenlang bestaande regels worden aangevochten. Rechtsonzekerheid is een onvermijdelijk gevolg. En de burger is mondiger geworden. Meer en meer trachten werkgevers en werknemers hun gelijk te halen voor de arbeidsrechtbank. Voor al wie met arbeidsrecht te maken heeft, is het pure noodzaak de recente evoluties snel te kennen. De kleinste vergissing of vergetelheid kan immers leiden tot ernstige financiële gevolgen of kan afgestraft worden met draconische maatregelen.