Kamer 241 : roman

Het is februari. En maart. Slecht nieuws. Naar hetzieken huis. Operatie en zo. Kamer 241. Vijf weken.Alles wat mis kan lopen, loopt mis. Maar het komt welgoed. Dat moet. Dokters en verpleegsters. Familie envrienden. Zeven kamergenoten. Afgrijselijke mensen.Neem nu Gaston. Een boer. Stinkt uren in de wind.Nooit een vrouw gevonden. Niet moeilijk.Ik ben Peter, 33 jaar. Ik woon in de Westhoek. Ik kanheel goed niets doen. Ik snoep graag. Ik werk bij detoeristische dienst. Ik had een tumor van 20 centimeterin mijn buik. Erger dan dat: de verveling. En diemedepatiënten! Ik wil weg.Zo snel mogelijk.