Karolingers en ottonen

Vanuit drie invalshoeken schetsen de auteurs de betekenisvan het tijdperk van de Karolingers en de Ottonen. Opbasis van de conventionele bronnen is opkomst en vervalvan het Rijk van Karel de Grote uiteengezet, zijn de invallenvan diverse bevolkingsgroepen breder beschreven dan gewoonlijk(het waren niet alleen Vikingen) en is aangetoonddat het graafschap Holland kon ontstaan vanuit Vlaamseinitiatieven, met daarbij een belangrijke rol voor Karel deEenvoudige.Vervolgens is het archeologisch onderzoek in het gebiedvan Zutphen (Elten en Deventer) belicht en dan blijkt Hamalandeen zeer interessant en te weinig bekend historischthema. In een apart hoofdstuk zijn de problemen, maar ookde mogelijkheden van archeologisch onderzoek met betrekkingtot de vroege middeleeuwen op een rij gezet.Ten slotte is de geschiedenis van deze periode belicht vanuithet toenmalige Byzantium. De vroege geschiedenis vanByzantium wordt in enkele rake lijnen geschetst. Daarnakomt het leven van Theophano, de Byzantijnse echtgenotevan keizer Otto II aan bod, met daarbij een antwoord op devraag of Nijmegen voor haar een plaats van betekenis is geweest.De rol van haar zoon, Keizer Otto III (die achterafzowel geniaal als waanzinnig werd verklaard), is onderwerpvan studie in het laatste hoofdstuk aan de hand van het opmerkelijkeproefschrift van Menno ter Braak. En daaruitblijkt ten overvloede dat historische thema's vaak niets aanactualiteit hebben ingeboet.