Krang en zing

De poëzie van Piet Gerbrandy komt als een even norse als hartstochtelijke man op de lezer af. Zijn gedichten staan onder hoogspanning: de bezieling wordt gegoten in klassieke vormen – en dankzij die concentratie worden grenzen overschreden. Krang en zing, de vijfde bundel van Gerbrandy, is een lyrisch leerdicht over het jaar, de vrouw, de oorlog en de aarde. Niet alleen de tijd, ook de taal wordt binnenstebuiten gekeerd in een ultieme poging greep te krijgen op het zingbare, dat als berkenbloesem verstuift. ‘Zijn poëzie is op a-poëtische wijze hoekig, nors en rauw.’ – NRC Handelsblad Piet Gerbrandy (1958) is classicus, dichter, criticus en essayist. Hij publiceerde onder meer de dichtbundels Weloverwogen en onopgemerkt (1996, Van der Hoogtprijs), Nors en zonder haten (1999, nominatie VSB-Poëzieprijs), De zwijgende man is niet bitter (2001, Gorterprijs) en Drievuldig feilloos vals (2005, Gedichtendagprijs).Vier dichtbundels, drie boeken met essays over poëzie en klassieken (eerder dit jaar verscheen Omroepers van Oproer) en de vertaling van een Latijns handboek over retorica. In 2005 ontving hij de Frans Kellendonkprijs voor zijn gehele oeuvre.