Viëtor, Nelleke Viëtor

Kwaad

'Ik wil vanavond nog je antwoord. Ik moetstraks terug naar Londen. Ik wil weten waarik aan toe ben.' Hij bleef staan en nam zijnarm van Thera's schouder.Langs de smalle gracht stonden de lindenin bloei. De bloesem verspreidde eenhoningzoete geur. Een knalgele maan dreefop het wateroppervlak. Twee zanglijsterszongen hun kelen schor. Het was een avondom verliefd te worden op iedere redelijke man die langskwam. En Jaapwas een redelijke man.Nog diezelfde betoverende lenteavond gaf ze hem haar jawoord. Toenhet tijd voor hem werd om naar Londen terug te gaan, liep ze met hemmee naar de voordeur. Hij boog zich naar haar toe en gaf een zoen die ophaar oor terechtkwam.Vanaf het trottoir keek ze hem na. Er ging een vreemde siddering doorhaar lichaam. Het leek alsof ze alles wat er eerder in haar leven wasgebeurd van zich afschudde. Ze draaide zich om en liep terug naar dedeur. Een lichte bries stak op. Een wolk schoof voor de maan. De lijstershielden op met zingen. De zoete geur van de linden werd verdrongendoor de benzinedamp van zijn auto.