Onderneming en mensenrechten; zorgvuldigheidsnormen voor ondernemingen ter voorkoming van betrokkenheid bij schending van mensenrechten

De veroordeling van Frans van A. voor het leveren van chemicaliën aan het bewind van Saddam Hoessein, de schadeclaim tegen de eigenaar van de Probo Koala voor het dumpen van gevaarlijk scheepsafval in Ivoorkust en het gebruik van kinderarbeid door kleding- en schoenenfabrikanten zijn slechts enkele voorbeelden van betrokkenheid van ondernemingen bij het schenden van mensenrechten. Veel westerse ondernemingen wentelen in de derde wereldhun kosten af op het milieu, op de gezondheid van werknemers en op kinderen die van hun jeugd en onderwijs worden beroofd. In eigen land zou dit gedrag van ondernemingen niet worden getolereerd, maar in de derde wereld komen ze er meestal mee weg. Dat is niet alleen bedenkelijk vanuit het oogpunt van mensenrechten, maar het is ook een vorm van oneerlijke concurrentie tegenover bedrijven die zich wél verantwoord gedragen. Zestig jaar na de Universele Verklaring van de Rechten van de Mens hebben de opkomst van Maatschappelijk Verantwoord Ondernemen en de activiteiten van mensenrechtenorganisaties de druk op ondernemingen verhoogd om zich verantwoord te gedragen. Bovendien stellen overheden en investeerders respect voor mensenrechten steeds vaker als voorwaarde voor het verlenen van financiële steun Inmiddels lijken ook dwingende wettelijke regels niet meer ver weg. Een onderneming doet er daarom verstandig aan te investeren in verantwoord gedrag. De in dit boek opgenomen zorgvuldigheidsnormen helpen een onderneming te voorkomen dat zijbetrokken raakt bij schending van mensenrechten,niet alleen als gevolg van haar eigen gedrag,maar ook als gevolg van contacten met zakenrelaties, zoals dochterondernemingen, zakenpartners, afnemers en leveranciers.