Kinneging

Onderwijs in crisis; Essay over de pedagogische opdracht

Zonder omwegen stelt Andreas Kinneging vragen aan de orde over opvoeding en onderwijs, die we de laatste decennia vergeten zijn te stellen. Doorgaans hebben we het alleen over de methoden, het geld en de instellingen. Vrijwel nooit gaat het om de vraag wat we nu eigenlijk willen bereiken met opvoeding en onderwijs. Eén antwoord hebben we gedachteloos omarmd: het afleveren van onafhankelijke individuen die zelf hun brood kunnen verdienen. Maar zijn er niet andere, belangrijker doeleinden van onderwijs en opvoeding? Is het oude humaniteitsideaal, dat door Cicero, Goethe en vele anderen is verwoord, niet veel belangrijker? Moeten opvoeding en onderwijs niet eerst en vooral de mens vormen tot, in Multatuli's woorden, waarlijk mens? Wat voor maatschappij is het van een visie die alle kaarten zet op de in het verlengde van de arbeidsmarkt liggende vakopleiding en het gewoon jezelf zijn? Schept de overheersende visie niet een onbeschaafde mens en een onbeschaafde maatschappij? Kinneging houdt ons hele onderwijslandschap tegen het licht, van VMBO tot gymnasium, van basisschool tot Universiteit. Hij schetst het betere alternatief dat zijn voorkeur heeft, een alternatief waarin bijvoorbeeld weer plaats is voor de ten onrechte verdwenen LTS, en legt glashelder uit waarom.