Opschuddingetjes

Alain Coppens publiceerde de voorbije vijfentwintig jaar méér dan honderd wetenschappelijke studies in boeken en juridische vakbladen. Daarnaast schreef hij af en toe (onbedwingbare creativiteit of overlevingstherapie, wie zal het zeggen?) een opstel over uiteenlopende ontwikkelingen ventileerde. Door zijn onbevangen beschouwingen wist hij soms heel diepzinnige vraagstukken, die bij de publieke opinie de nodige opschudding teweegbrachten, om te toveren tot dingetjes van niets. Het mag dan ook verwondering wekken dat hij er desondanks in slaagde als schrijver volslagen onbekend te blijven. In dit werk worden een aantal van deze bijdragen gebundeld. De meeste zijn op vandaag haast onvindbaar en enkele worden voor het eerst aan de openbaarheid prijsgegeven. Omdat het bovendien geen enkele nuttigheidsfactor heeft, is het een boekje om lief te hebben en te koesteren als een kleinood, een curiosum om alleen op héél bijzondere ogenblikken in te grasduinen. De auteur, een late veertiger, is advocaat en oefent zijn praktijk uit in het kantoor Priem, Coppens & Deboutte te Roeselare. Van 1982 tot 1987 was hij kabinetsadviseur en adjunct-kabinetschef van de vice-eerste minister Willy De Clercq, Frans Grootjans en Guy Verhofstadt. Vervolgens trad hij in functie als arrondissementscommissaris voor Ieper, Diksmuide en Veurne. Politiek Brussel daverde eventjes op zijn vesten toen hij aan dit ambt begin 1991 op spectaculaire wijze de brui gaf.