Prestatiemeting van wetenschappelijk onderzoek; Een empirische studie naar de doorwerking van universitaire prestatiemeetsystemen

Sinds enkele jaren bestaat veel discussie over het nut van prestatiefinanciering in universiteiten. Prestatiemeting gaat vaak gepaard met hoge verwachtingen bij universitaire bestuurders. Prestatieprikkels kunnen immers leiden tot meer productiviteit en hogere onderzoekskwaliteit. Maar sceptici wijzen op de onmogelijkheid om alle wetenschappelijke output langs een eenvoudige meetlat te leggen. Bovendien zou prestatiemeting leiden tot strategisch gedrag, het dupliceren van artikelen, ‘salami style publishing’ en minder innovatief onderzoek. In deze dissertatie wordt – na een theoretische verkenning – onderzocht wat de effecten zijn van vigerende prestatiemeetsystemen in enkele faculteiten (technische natuurwetenschappen, geneeskunde, economische wetenschappen en sociale wetenschappen).