Promotie van geneesmiddelen en medische hulpmiddelen; Een praktische commentaar bij de artikelen 10 van de Wet op de geneesmiddelen en 17 van de Wet op de uitoefening van de diergeneeskunde

Zowel artikel 10 van de wet van 25 maart 1964 op de geneesmiddelen als artikel 17 van de wet van 28 augustus 1991 op de uitoefening van de diergeneeskunde werden ingrijpend gewijzigd bij wet van 16 december 2004. Door deze wijziging heeft de wetgever getracht een welomlijnd kader aan te reiken waarbinnen de betrekkingen tussen farmaceutische industrie en beroepsbeoefenaars in de gezondheidszorg moeten verlopen. Dit kader vertoont heel wat overeenstemming met de regeling die ter zake door de industrie in haar code voor deontologie werd uitgewerkt. Eerder dan een absoluut verbod op te leggen, wenste de wetgever het promoten van geneesmiddelen en medische hulpmiddelen zo precies mogelijk te reglementeren om excessen te voorkomen. De kwaliteit van de gezondheidszorg en de vertrouwensrelatie tussen healthcare professional en patiënt stonden daarbij voorop. In de nieuwe regeling wordt het principieel verbod op de toekenning door de industrie van premies en voordelen aan beroepsbeoefenaars uit de gezondheidszorg behouden. Dit strikte verbod wordt getemperd door een aantal uitzonderingen die slaan op praktijken waarvan de wetgever heeft geoordeeld dat zij de gezondheidswerkers niet beïnvloeden bij het voorschrijven, afleveren of toedienen van geneesmiddelen en medische hulpmiddelen. In de sector van de diergeneesmiddelen gelden bovendien een aantal bijzondere verbodsbepalingen die verband houden met de eigen kenmerken van deze sector. Door systematisch de grenzen af te tasten van verbod en uitzondering en daarbij waar nodig de link te maken met de deontologie van de geneesmiddelensector, biedt dit boek zowel de industrie als de healthcare professional een praktische commentaar bij de nieuwe regeling en vormt het een leidraad bij de toepassing ervan.