PS-special: Jurisprudentiebundel Wmo; de eerste twee jaar rechtspraak over de Wet maatschappelijke ondersteuning

Op 1 januari 2007 is de Wet maatschappelijke ondersteuning (Wmo) in werking getreden. Deze wet bundelt de woon- voorzieningen, vervoersvoorzieningen en rolstoelen uit de voormalige Wet voorzieningen gehandicapten (Wvg), de huishoudelijke verzorging uit de Algemene Wet Bijzondere Ziektekosten (AWBZ) en enkele subsidieregelingen. De Wmo is gericht op bevordering van de participatie en de zelfredzaamheid en draagt gemeenten op hieraan vorm en inhoud te geven door op negen beleidsterreinen- ‘prestatievelden' in het Wmo-jargon - beleid te formuleren. Prestatieveld 6 houdt zich specifiek bezig met individuele, zonodig in rechte afdwingbare, voorzieningen. Dit terrein is te beschouwen als het meest juridische van de hele Wmo.De Wmo gaat uit van een heel nieuw gezichtspunt, het zogenaamde compensatiebeginsel. Dit beginsel houdt in dat niet zozeer een bepaalde claimbeoordeling plaatsvindt op een aanvraag (zoals de rest van de sociale zekerheid grosso modo werkt), maar dat een bepaalde beperking wordt gedefinieerd in termen van participatie en zelfredzaamheid, waarvoor vervolgens een adequate compensatie dient te worden geboden. Dit kan zowel in natura gebeuren als via een persoonsgebonden budget. Dit nieuwe uitgangspunt, in combinatie met het feit dat tegelijkertijd deels wordtvoortgeborduurd op oude wetten als de Wvg en de AWBZ, betekent dat het van groot belang is om van het begin af aan de ontwikkelingen in de rechtspraak te volgen. Zo kan worden bezien in hoeverre de oude Wvg- en AWBZ-jurisprudentie onder het nieuwe stelsel haar gelding heeft behouden, dan wel aan bijsturing onderhevig is. In dit boek zijn dan ook alle uitspraken over de Wmo verzameld die in de jaren 2007 en 2008 op ‘rechtspraak.nl' zijn gepubliceerd. Het gaat in nagenoeg alle gevallen om uitspraken van lagere rechters. Er zijn heel belangrijke uitspraken bij, maar ook minder belangrijke. Zonder uitzondering zijn ze echter voorzien van een commentaar, soms heel kort en soms wat langer, afhankelijk van het belang van de uitspraak. Nog net binnen de termijn van twee jaar na inwerkingtreding kon bovendien de eerste zaak bij de Centrale Raad van Beroep verwelkomd worden, en dat was meteen ook een heel interessante.