Recht door gratie; gratie bij doodslagen en ander delicten in Vlaanderen, Holland en Zeeland (1531-1567)

Tot nu toe werd aangenomen dat in de zestiende eeuw door gebrekkige opsporing vele ernstige misdrijven niet werden vervolgd. Vrolijk toont echter aan, dat de meerderheid van de delicten met dodelijke afloop door middel van gratie werd afgehandeld.Het prerogatief van gratie berustte bij Karel V en Filips II, die daarmee hun macht en aanzien vergrootten aangezien gratieverlening een genuanceerde juridische beoordeling van dader, delict en omstandigheden inhield. Gratie was een belangrijke aanvulling op de lokale strafrechtspleging. In de steden en dorpen spraken leken recht, terwijl de gratieprocedure in handen was van in het Romeins recht geschoolde juristen. Meestal ging het om daders van eenvoudige komaf, die uit noodweer of onopzettelijk iemand hadden gedood. De rekesten die zij bij de vorst indienden, vormden het middelpunt van deze studie. De rechtszaken zijn zo uitvoerig gedocumenteerd, dat de lezer zich goed kan verplaatsen in het dagelijks leven van de zestiende eeuw.