Richtlijn psychiatrische rapportage

Onder psychiatrische rapportage wordt verstaan: het uitbrengen door een psychiater van een medisch rapport, dat is gebaseerd op een psychiatrisch onderzoek van een betrokkene en/of een beoordeling van relevante gegevens, met toepassing van psychiatrische expertise (deskundigheid). Het rapport is derhalve het eindprodukt van een proces, waarin onderzoek centraal staat. Zowel het proces als het product komen in deze richtlijn aan de orde. Met psychiatrische rapportage kunnen aanzienlijke belangen gemoeid zijn. De uitkomst ervan kan grote invloed hebben op de onderzocht. Als een psychiatrische keuring plaatsvindt in het kader van een geding tussen partijen, heeft behalve de onderzochte ook de wederpartij belang bij het rapport. De uitslag van een rapportage kan bovendien van invloed zijn op derden en zelfs op de samenleving als geheel. Een voorbeeld daarvan is de invloed die psychiatrische expertises kunnen hebben op het aantal arbeidsongeschikten. Deze onmiskenbaar grote belangen brengen de noodzaak met zich meer om normen op te stellen voor de kwaliteit van psychiatrische rapportages, waaraan individuele rapporten kunnen worden getoetst. De behoeft aan zo'n standaard wordt niet alleen gevoeld in de beroepsgroep van psychiaters, maar ook door medisch adviseurs, juristen, politici, en lust but not least, degenen over wie gerapporteerd wordt.