Sociale veiligheid - RMO-advies 31

Ruim 30% van de Nederlanders voelt zich wel eens onveilig. Uit onderzoek blijkt dat het veiligheidsprobleem in belangrijke mate een sociaal probleem is en niet alleen een criminaliteitsprobleem. Mensen voelen zich sneller onveilig in een anonieme omgeving en op plekken waar ze onbekend zijn. De toenemende grootschaligheid en onpersoonlijkheid van de publieke ruimte werkt zo onveiligheidsgevoelend in de hand. Dit wordt nog versterkt doordat mensen weinig vertrouwen hebben in instanties die hun veiligheid moeten waarborgen, door gebrek aan sociale cohesie in de buurt, door overlast en verloedering of doordat mensen onvoldoende zorgdragen voor elkaars veiligheid. Meer ogen op straat staat voor de RMO centraal in een brede veiligheidsstrategie om de herkenbaarheid in de publieke ruimte te verbeteren. Voorbeelden zijn het tegengaan van verlaten stadscentra, winkelgebieden, stationspleinen; het terugbrengen in de wijk van publieke voorzieningen waardoor bewoners elkaar gemakkelijker kunnen tegenkomen; het investeren in sociale competenties van burgers; het meer kleinschalig organiseren van scholen of zorginstellingen en het op gang brengen van communicatie tussen bevolkingsgroepen. Hiermee laat de overheid haar gezicht zien en geeft zij burgers de mogelijkheid zelf verantwoordelijkheid te kunnen nemen voor sociale veiligheid. De RMO vindt het nodig dat de overheid investeert in een herkenbare context (ook financieel). Dat brengt zo zegt de RMO, de criminaliteitsaanpak in balans met de zorg voor een veilig klimaat. Hiermee zijn de burgers beter in staat om zelf bij te dragen aan de sociale veiligheid en dat levert uiteindelijk meer geld op.