Spontane harmonisatie in het contracten- en consumentenrecht; over verstoring en herstel van de coherentie van het nationale contracten- en consumentenrecht onder invloed van het Europese recht

Europese richtlijnen die worden vastgesteld in het kader van de Europese Unie, moeten worden omgezet in nationaal recht. In het Nederlandse privaatrecht gebeurt dat door de bepalingen van de richtlijn in het Nederlandse Burgerlijk Wetboek (BW) op te nemen. Daardoor ontstaan er eilandjes Europees recht in het nationale recht, die in de praktijk echter niet meer te onderscheiden zijn van andere regels in het BW. Bovendien moeten zowel de bestaande als de nieuwe regels voor gevallen waar de richtlijn voor bestemd is, volgens Europese normen worden geïnterpreteerd, maar kunnen die regels voor gevallen waarin de richtlijn niet geldt, 'gewoon' op de oude manier worden uitgelegd. Hierdoor ontstaan inconsistenties in het recht: dezelfde regel wordt de ene keer zo, en de andere keer zo uitgelegd. Dat maakt het recht voor alle betrokkenen onvoorspelbaar. Loos stelt in deze oratie als oplossing voor dit probleem voor om, wanneer rechtspolitieke redenen daar niet aan in de weg staan, het nationale recht aan het Europese recht aan te passen, ook op gebieden waar dat niet op grond van het Europese recht verplicht is: 'spontane' harmonisatie in het contracten- en consumentenrecht.