Popelier; Hendrikx; Hubeau; Malliet; Moens; Tadic; Damme; Engers; Nieuwenhove; Verougstraete

Toegang tot de wet

De toegang tot de wet is altijd wel een problematisch thema geweest, vroeger en nu. Vroeger was de wet moeilijk toegankelijk om evidente redenen: als er al een duidelijke wettekst bestond en als die überhaupt werd bekendgemaakt, was de verspreiding beperkt en enkel toegankelijk voor ingewijden. Op die vlakken is er een enorme vooruitgang geboekt: wetgeving moet worden bekendgemaakt en dankzij de informaticatechnologie en het werk van uitgeverijen is wetgeving in de praktijk vrij vlot toegankelijk, ook voor niet-ingewijden. De fors toegenomen regeldruk, de grotere complexiteit en de beperkte levensduur van wetgeving hebben echter een negatieve invloed op de toegankelijkheid van wetgeving. Vaststaat dat er nog veel water onder de brug zal vloeien vooraleer alle burgers, dus ook niet-juristen, toegang zullen krijgen tot vlotte, overzichtelijke, bevattelijke en accurate informatie over de rechtstoestand of de rechtsregel die hen interesseren. Het verwezenlijken van die toegang is in belangrijke mate een overheidstaak, al spelen de uitgeverijen hier ook een belangrijke rol. De vraag rijst echter welke inspanningen van de overheid kunnen verwacht worden om de inhoud van wetgeving te communiceren, en welke inspanningen de burgers zelf moeten getroosten. In dit boek wordt onderzocht tot hoever de verplichtingen van de overheid en burger reiken en op welke wijze de toegankelijkheid van wetgeving eventueel kan verbeterd worden. Dit is een bij uitstek interdisciplinaire problematiek, wat ook in de bijdragen tot uiting komt. Zowel juridische als sociologische, taalkundige en informaticatechnische invalshoeken komen aan bod.