Tunnelvisie op tunnelvisie?

De reeks Politiekunde is een uitgave van het Onderzoeksprogramma Politie &Wetenschap, een zelfstandig onderdeel van de Politieacademie.Politie & Wetenschap is ingesteld om een stimulans te geven aan de toegepastewetenschappelijke kennisontwikkeling op het gebied van politie en veiligheid,de daarvoor benodigde kennisinfrastructuur en de daadwerkelijke benuttingvan onderzoeksrapporten en -resultaten in politiepraktijk, beleid en opleiding.Publicaties in de reeks Politiekunde betreffen in het algemeen concrete handleidingen,modellen, instrumenten of werkwijzen die direct bruikbaar zijnvoor de politiepraktijk. Ze zijn veelal de uitkomst van onderzoek dat is verrichtin het kader van het meerjarige onderzoeksprogramma, de kernactiviteit vanPolitie & Wetenschap.Het afgelopen decennium is binnen de opsporingspraktijk veel aandacht besteedaan het beter kunnen onderkennen en voorkomen van tunnelvisie in het opsporings-en vervolgingsproces, vooral bij de maatschappelijk 'zwaarder' ervarenmisdrijven. Toch is tot op heden weinig empirisch onderzoek verricht naar dewijze waarop in de dagelijkse opsporingspraktijk met tunnelvisie wordt omgegaan.Bovendien is uit de literatuur bekend dat, naast tunnelvisie, ook andereprocesaspecten van invloed (kunnen) zijn op de effectiviteit en efficiency vanbesluitvorming in rechercheteams.In dit onderzoek wordt daarom onderzocht hoe Vaste Kern Leidinggevenden(VKL) van Teams Grootschalige Opsporing (TGO) in de praktijk omgaan metprocesvalkuilen, waaronder tunnelvisie. Daarnaast wordt bekeken in hoeverreeen serious game een geschikt instrument is om dit inzichtelijk te maken en of ditinstrument ook voor leerdoeleinden gebruikt kan worden.In de serious game blijken recherchemensen het gevaar van tunnelvisie breedte onderkennen. De keerzijde is dat de VKL-teams 'onderzoeksenergie' verspillendoor juist slechts in zeer beperkte mate focus aan te brengen in het opsporingsonderzoek.Ook voor andere procesvalkuilen lijkt de opsporingspraktijknog vatbaar.De onderzoekers concluderen dat serious games bruikbaar zijn voor onderzoeknaar besluitvorming door VKL-teams, maar dan wel als onderdeel van meerdereonderzoeksmethoden om een volledig beeld te krijgen. Daarnaast wordtgeconcludeerd dat het gebruik van een serious game een nuttige bijdrage kanleveren aan de rechercheopleiding en -training. De serious game maakt procesmatigevalkuilen bij het opsporingsonderzoek en de reactie van VKL-teamsdaarop voor henzelf inzichtelijk. Dit gebeurt bovendien op een leuke, goedkopeen arbeidsextensieve manier en levert waardevolle inzichten op om onderwijsen training verder te verbeteren.