Tussen feit en fictie; rechtspersoonlijkheid en de verzekerings- en premieplicht voor werknemersverzekeringen

De werknemersverzekeringen (Wet werk en inkomen naar arbeids­vermogen, Ziektewet en Werkloosheidswet) kenmerken zich door een verplichte verzekering van rechtswege tegen het intreden van bepaal­de aan de arbeid gerelateerde risico’s, zoals arbeidsongeschiktheid (wegens ziekte) en werkloosheid. De werknemer geldt als de verzekerde, de werkgever als de premieplichtige. In dit proefschrift staat de rol van de rechtspersoonlijkheid bij de vast­stelling van de verzekerings- en premieplicht voor de werknemers­verzekeringen centraal. In het onderzoek wordt nagegaan in hoe­verre justitiabelen door de inschakeling van een rechtspersoon verzekering kunnen bewerkstelligen om daarmee toegang te krij­gen tot de prestaties van de werknemersverzekeringen, of zich juist aan de verzekering kunnen onttrekken in verband met de verschul­digde premies. Beoordeeld wordt of de socialeverzekeringsrechter zich bij het vaststellen van verzekerings- en premieplicht bedient van bijzondere criteria of technieken in het geval rechtspersonen zijn ingeschakeld. Door middel van een analyse van de jurispruden­tie over de directeur-grootaandeelhouder, de management-BV, het medewerkgeverschap en de hoofdelijke aansprakelijkheden voor de premies werknemersverzekeringen wordt antwoord gegeven op dit vraagstuk. Een vergelijking met de aanpak van de fiscale rechter in het kader van de inhoudingsplicht voor de loonbelasting geeft inzicht in de mogelijke veranderingen die de overgang naar een fiscaal regime van rechtsbescherming voor de vaststelling van de verzekerings- en premieplicht zullen meebrengen. De rol van de rechtspersoonlijkheid in de werknemersverzekeringen wordt ten slotte geplaatst tegen de achtergrond van de ideologische uitgangspunten en randvoor­waarden van de werknemersverzekeringen, zoals het uitgangspunt van een verplichte verzekering van rechtswege en het bevorderen van ondernemerschap