Groen

Van de barricaden naar de loopgraven

Wat een bloedbad. De hel kan niet zo verschrikkelijk zijn. De mensen zijn gek.’ Dat schreef een Franse soldaat in zijn dagboek toen hij in 1916 de massaslachting bij Verdun meemaakte. Met de Eerste Wereldoorlog stortte het welvarende Europa zichzelf in de afgrond. De korte verrassingsoorlog waarop Europa rekende toen de strijd begon in augustus 1914, ontaardde binnen enkele maanden in een gruwelijke uitputtingsslag. Toen in november 1918 de wapens eindelijk zwegen, waren er bijna 15 miljoen doden en 21 miljoen gewonden te betreuren: een ramp voor de Europese beschaving. Hoe heeft dit kunnen gebeuren? Over die vraag gaat Van de barricaden naar de loopgraven. Aan de orde komen onder meer de radicale militaire veranderingen tussen de Franse revolutie en de Eerste Wereldoorlog, de gevolgen van de negentiende-eeuwse medische revolutie voor de oorlogvoering en de manier waarop de Eerste Wereldoorlog als een splijtzwam werkte voor de Duitse samenleving. Het idee dat in de negentiende eeuw de bevolking steeds nauwer bij de oorlogvoering betrokken is geraakt, is de rode draad. Wat in 1793 begon als een levée en masse eindigde in een allesvernietigende totale oorlog tussen 1914 en 1918.