Van forfaitaire rechtshulp naar pseudorechtshulp; onderzoek naar het functioneren van de Raad voor Rechtsbijstand

Onderzoek onder de sociale advocatuur, pro deo-advocatuur (maart-juli 2009) laat zien, dat de door de overheid gefinancierde rechtsbijstand volledig geblokkeerd is geraakt. Adequate rechtshulp in dikwijls ingewikkelde zaken wordt niet meer betaald. Advocaten mogen nog een beperkt aantal uren aan een zaak besteden, en dan houdt het op. Willen zij kwaliteit bieden, dan moeten zij dit voor niet doen. Door toedoen van de Raad voor Rechtsbijstand, het uitvoeringsorgaan ban het toevoegingenstelsel, dreigen advocaten, die hun vak serieus nemen ten onder te gaan. Zij verlaten noodgedwongen het stelsel. Ondertussen doer de politiek en de Raad voor Rechtsbijstand alsof zijn neus bloedt. 23 Advocaten geven hun visie op de vraag, of zij in het bieden van kwaliteit (lees het investeren van tijd in hun cliënten) worden belemmerd door de Raad voor Rechtsbijstand. In het boek 'Van forfaitaire rechtshulp naar pseudorechtshulp' wordt alarm geslagen over het wegvallen van het grondwettelijk voorziene recht van een ieder op rechtsbijstand. Er is sprake van grote onvrede en worde over het functioneren van de Raad voor Rechtsbijstand. Ingewikkelde zaken worden niet meer gedaan onder dit stelsel. De rechtzoekende krijgt niet de aandacht zijn of haar zaak verdient: pseudorechtshulp. In het boek wordt ingegaan op de vraag of door de overheid gefinancierde advocaten nog wel beantwoorden aan een wezenskenmerk van de advocatuur: de onafhankelijkheid. Hoe hebben de advocaten zich aangepast aan het stelsel? 12 Aanbevekingen worden gedaan. In het voorwoord concludeert prof. A.M. van Kalmthout tot het wegvallen van een pijler onder de Nederlandse rechtsstaat: een nieuwe leemte in de rechtshulp.