Van vergunning naar algemene regel; een onderzoek naar de vergunningvervangende amvb's op het terrein van het milieurecht

De vergunning is voor de overheid lange tijd hét instrument geweest om het gedrag van burgers te reguleren. Dit is echter een ingrijpend en duur instrument. De overheid gebruikt daarom de algemene regel als alternatief. Met name op het terrein van het milieurecht zijn voor de meerderheid van de bedrijven algemene maatregelen van bestuur (amvb's) vastgesteld ter vervanging van de vergunning. Deze ambv's zijn gericht op specifieke categorieën bedrijven, zoals de detailhandel en de glastuinbouw. Zij bevatten milieutechnische voorschriften die voorheen aan de individuele vergunning waren verbonden. Dit boek bevat een fundamentele beschouwing van de wenselijkheid van de keuze voor amvb's boven vergunningen. Daartoe is in de eerste plaats getoetst aan de kwaliteit van de normstelling en de rechtsbescherming. De normstelling moet voldoen aan de eisen diehoren bij de democratische en rechtsstatelijke beginselen (o.a. rechtszekerheid, rechtsgelijkheid, handhaving, invloed van de burger). Een belangrijk aspect daarbij betreft de vraag in hoeverre wordt voldaan aan het internationale en Europese recht. In de tweede plaats is de keuze getoetst aan de vermindering van de lasten van de overheid en de burger. Bij de toetsing is tevens gekeken naar onderdelen van het systeem in het Vlaamse Gewest van België. De inzichten die het onderzoek hebben opgeleverd, leiden tot een eindoordeel over de inzet van vergunningvervangende amvb's op het terrein van het milieurecht en tot een algemeen toepasbaar keuzemodel.