'Veiligheid' en het recht van de Europese Unie

Het begrip 'veiligheid' in zijn relatie tot het recht van de Europese Unie is in het kader van de bestrijding van terrorisme een zeer actueel discussieonderwerp. Aandacht voor de coördinatie van de buitenlandse politiek en het veiligheidsbeleid is uitermate urgent. Wie neemt het voortouw, wat is de relatie met de NATO en de WEU en hoe verhouden zich hier de facto de belangen van de 'grote' en de minder grote lidstaten. In alle drie de pijlers van het Verdrag tot oprichting van de EU komen we het begrip 'veiligheid' tegen. In de eerste pijler staat het centraal als mogelijke rechtvaardigiingsgrond voor nationale maatregelen die de werking van de interne markt kunnen belemmeren. Daarnaast komen we het tegen als doelstelling bij het beleid op het punt van visa, asiel en immigratievraagstukken, maar ook bij het sociale beleid, het beleid ten aanzien van de volksgezondheid en de consumentenbescherming. Bij de Tweede Pijler gaat het om de externe veiligheid van de Unie en haar lidstaten. In de Derde Pijler tenslotte staat veiligheid centraal in verband met politiële en justitiële samenwerking in strafzaken. In deze publikatie van de 32e zitting van het Asser Instituut Colloquium Europees Recht zijn de samenvattingen en de ionledingen van deskundige juristen opgenomen, die een antwoord trachten te geven op de volgende interessante juridische vragen rond de wisselwerking van nationale bevoegdheden van Europese normsteling. Wat zijn onder meer de rechtsgevolgen van de invoering van een EU-arrestatiebevel en wat is de gemeenschappelijke definitie van terroristische daden? Wat zijn de gevolgen van nauwere samenwerking van Europol, Europjust en de nationale inlichtingen- en politiediensten en gerechtelijke diensten? Welke mogelijkheden zijn er om de uitlevering van verdachten bij terrorisme te vergemakkelijken? welk toezicht moet er komen op het niet verspreiden van grondstoffen voor de aanmaak van chemische, bacteriologische en nucleaire wapens?