Wachtlokaal

Miel Swartjes is dienstplichtig sergeant en schikt zich ogenschijnlijk met het grootste gemak in het kazernebestaan, waar - op een enkele oefening in het veld na - zelden of nooit iets spannends gebeurt. Zijn verbeelding wordt gevoed door de kleinste details. Met zijn timmermansoog ziet Swartjes bijvoorbeeld dat generaal Van Hagevoort, die hij hoog in het vaandel heeft, twee graden uit het lood staat bij het appel. Zelfs van het wachtkloppen boeit hem nog de schraalheid van het lokaal, waarvan de inventaris is uitgebreid met het aquarium van sergeant-majoor Bunnink, een heel natuurreservaat voor welgeteld een vis. Alles gaat zijn gangetje, totdat de kantinebaas Van Gorp zijn nek breekt en diens vrouw Miep de jongens in de kantine gaat bedienen. Swartjes raakt in de ban van haar witte mohairen vestje en wat zich daaronder bevindt ('Gelukkig dat je haar maar half te zien kreeg vanwege de vitrine. Die ene helft was al bijna te veel.'). Als hij haar op een nacht in de jeep van generaal Van Hagevoort denkt te ontwaren, slaan alle stoppen bij hem door.