Wet werk en bijstand

De Wet werk en bijstand is het sluitstuk van de sociale zekerheid. Het biedt de belanghebbende een minimuminkomenvoorziening en activeert hem om deel te nemen aan het arbeidsproces. De bijstand wordt verstrekt als gezinsbijstand, d.w.z. dat rekening gehouden wordt met de middelen (inkomsten en vermogen) van alle gezinssleden. Primair doel van de wet is om belanghebbenden te stimuleren weer zelf in hun bestaan te kunnen voorzien. Belangrijk doel is derhalve de bemiddeling naar betaald werk. Om dat doel te bereiken kunnen re- integratietrajecten, gesubsidieerde banen, participatiebanen (werken met behoud van de uitkering) of sociale activeringsstrajecten worden aangeboden. Participeren is een belangrijk richtsnoer van de wet. De wet wordt in medebewind uitgevoerd door de gemeenten, in nauwe samenwerking binnen de circa 100 werkpleinen met Uwv. Die samenwerking moet in de komende jaren uitgroeien tot een integrale voorziening waarbij de dienstverlening aan de burger, die een beroep op de keten van werk en inkomen doet, centraal staat. Werk staat daarbij steeds bovenaan. Dat betekent dat de dienstverlening van de beide ketenpartners zich ook richt op de werkgevers. Verder wordt nauw samengewerkt met re-integratiebedrijven, de sociale werkvoorziening, de ROC's en andere scholingsinstituten. In de werkpleinen wordt de dienstverlening aangeboden aan belanghebbenden op grond van de WW, de WWB en - in de loop van 2010 ook - op grand van de arbeidsongeschiktheidswetten (WAJONG en WIA), voor zover een belanghebbende tot het verrichten van arbeid in staat is. In bijzondere omstandigheden kent de WWB de mogelijkheid tot het verlenen van bijzondere bijstand. Gemeenten zijn ook verantwoordelijk voor de schulddienstverlening, de inburgering, de sociale werkvoorziening, het armoedebeleid en de maatschappelijke ondersteuning. Dit geheel van voorzieningen maakt het mogelijk om een adequaat pakket aan maatregelen aan te bieden aan burgers die (tijdelijk) een steun in de rug nodig hebben. De WWB kent speciale voorzieningen voor kleine zelfstandigen. Zo kunnen werklozen die startende ondernemer willen worden een beroep op de gemeente doen, maar ook gevestigde kleine ondernemers kunnen ondersteuning vragen als dat bijvoorbeeld om economische reden tijdelijk nodig is. Recht op bijstand bestaat indien een burger - van 27 jaar of ouder, maar jonger dan 65 jaar - niet in staat is in noodzakelijke kosten van het bestaan te voorzien. De WWB voor 65-plussers (als aanvulling op een gekorte AOW-uitkering) wordt uitgevoerd door de Sociale Verzekeringsbank. Jongeren - tot 27 jaar - hebben geen recht meer op WWB-uitkering, zij kunnen op grand van de Wet investeren in jongeren de gemeente vragen om een aanbod voor werk of een werkleertraject. Deze PS Special beschrijft in hoofdlijnen de tekst van de wet en de onderliggende regelgeving naar de situatie per 1 januari 2010. Inhoudsopgave: Lijst van afkortingen 1. Doel, achtergrond en reikwijdte van de wet 2. Doelgroep van de wet 3. Recht op uitkering: rechten en plichten 4. Middelen: inkomsten en vermogen 5. Algemene bijstand 6. Bijzondere bijstand 7. Positie van jongeren tot 27 jaar 8. Positie van ouderen boven de 65 jaar 9. Uitvoering 10. Betaling van de uitkering en bevoorschotting 11. Re-integratie en sociale activering 12. Handhaving, terugvordering en verhaal 13. Samenwerking in de keten van werk en inkomen 14. Financiering van de wet 15. Normen en bedragen WWB per 1 juli 2010-07-23 Bijlagen 1: Tekst Wet werk en bijstand 2: Tekst Besluit WWB 2007 3: Tekst Regeling WWB en WIJ