Zeg maar Wouter

‘Zeg maar Wouter.’ Dit zei Wouter Van Bellingen tegeniedereen, nadat hij na zijn eerste verkiezingsdeelname promptwerd verkozen tot schepen in Sint-Niklaas. ‘Ik ben nog steedsdezelfde Wouter. Er is niets veranderd.’De buitenwereld dacht daar anders over. Wouter was de eerstezwarte schepen in Vlaanderen. Hij kreeg veel sympathie maarniet iedereen bleek gelukkig met een schepen met eenkleurtje. Drie aanstaande echtparen weigerden om door hemin de echt verbonden te worden. Het land stond op stelten.De verontwaardiging was groot. De enige die rustig bleef wasWouter. Hij keerde de racistische woorden om in een positievedaad en organiseerde een massaal huwelijksfeest op de GroteMarkt in Sint-Niklaas. Honderden stellen lieten zich opnieuwtrouwen door Wouter. Het oorverdovende ja-woord klonk doortot in Brazilië en Japan. De zwarte schepen was wereldnieuwsgeworden.Het incident rond de weigerende koppels was voor Woutergeen verrassing. Hij wordt al zijn hele leven met racismegeconfronteerd. Onlangs nog weigerde men hem oesters opeen sjiek feest, waar hij als schepen de stad Sint-Niklaasvertegenwoordigde. Omwille van zijn huidskleur dacht mendat hij bij het personeel hoorde… In plaats van boos te worden,koos Wouter voor een gesprek en voor humor.In Zeg maar Wouter geeft hij zich voor het eerst helemaalbloot, als mens en als politicus. ‘Ik krijg het etiket van zwarteschepen maar ik ben veel meer dan dat.’ Hij praat honderduitover thema’s die hem nauw aan het hart liggen. Over denieuwe uitdagingen waar onze samenleving voor staat, enwaar hij een bijzondere visie over heeft.Wouter Van Bellingen (1972) is Vlaamse politicus voor Spirit.Hij werd geboren uit Rwandese ouders en door een Vlaamsgezin geadopteerd.