Buiten gebruik

De hoofdpersoon in Buiten gebruik valt goed te vergelijken met Oblomov. De 'ik' beschrijft twintig jaar WAO na een eenmalige kennismaking met de psychiatrie en is tevreden met wat hij heeft: een kleine uitkering en alle tijd van de wereld. Met veel zelfspot, enig cynisme en de nodige verwondering doet de hoofdpersoon verslag van zijn omgeving en zijn dagelijkse, vrij vruchteloze bezigheden en filosofeert hij over wat hem verwondert over kunst, religie, literatuur, muziek en film. Het is een ongebruikelijk boek met veel oorspronkelijke ingevingen van een aartsluiaard, waarbij de lezer regelmatig in de lach zal schieten.