Het wederkerige

Treed binnen in het rijk van Anneke Brassinga, waar `hoogstaand lentezonlicht wordt gekelderd/ naar het van droogte knisperende wortelbroed. Poëzie bestaat er naast de bomen, de duinen en de scharrelaar, het profane en platvloerse raken er verstrengeld. De dichter heeft de taal niet altijd in de hand, soms is er `geen touw aan vast te knopen, veegt de wind `de woorden/ van tafel, uit het zicht, en blijft toch die gedroomde wereld najagen. Maar wees op je hoede: `in wederkerigheid van woorden maar/ nog altijd wachten schanddaad en vertwijfeling/ ons zwijgend op achter de bomen. Soms melancholisch, dan weer geestig maar altijd uitbundig en intens, leert Brassinga je de wereld door haar onalledaagse ogen te bekijken. Het wederkerige is een schijnbaar moeiteloos gecomponeerde bundel die barst van virtuositeit en waarvan de beelden nog lang in je hoofd en hart zullen nawerken.