Op werkdagen voor 23:00 besteld, morgen in huis Gratis verzending vanaf €20
, ,

Machiavelli: The Prince

Specificaties
Paperback, 202 blz. | Engels
Cambridge University Press | 2e druk, 2019
ISBN13: 9781316509265
Rubricering
Hoofdrubriek : Geschiedenis
Juridisch :
Cambridge University Press 2e druk, 2019 9781316509265
Op voorraad | Op werkdagen voor 21:00 uur besteld, volgende dag in huis

Samenvatting

This new edition of the acclaimed translation of Niccolò Machiavelli's The Prince - revised for the first time after thirty years - includes a rewritten and extended introduction by Quentin Skinner. Niccolò Machiavelli is arguably the most famous and controversial figure in the history of political thought. The Prince remains his best-known work, and throws down a challenge that subsequent writers on statecraft and political morality have found impossible to ignore. Quentin Skinner's introduction offers a lucid analysis of Machiavelli's text both as a response to the world of Florentine politics and as a critical engagement with the classical and Renaissance genre of advice-books for princes. This new edition also features an improved timeline of key events in Machiavelli's life, helping the reader place the work in the context of its time, in addition to an enlarged and fully updated bibliography.

Specificaties

ISBN13:9781316509265
Taal:Engels
Bindwijze:paperback
Aantal pagina's:202
Druk:2
Verschijningsdatum:3-1-2019
Hoofdrubriek:Geschiedenis

Over Niccolo Machiavelli

Niccolò Machiavelli (3 mei 1469, te Florence - 21 juni 1527, te Florence) was een Italiaanse politicus en filosoof. Op 28 mei 1498 werd hij hoofd van de Tweede Kanselarij van de Grote Raad van Florence, zijn voornaamste publieke functie, waaruit hij eind 1512 ontzet werd. Het jaar daarna, in 1513, schreef hij Il Principe (De Heerser), een boek dat nog steeds gelezen wordt. Omvangrijker en misschien ook belangrijker zijn de Discorsi, voluit Discorsi sopra la prima deca di Tito Livio (Verhandelingen over de eerste tien boeken van Titus Livius). Het is niet precies geweten wanneer deze Discorsi geschreven zijn maar het moet kort na Il Principe geweest zijn. Italië beleefde volgens Machiavelli een rampzalige tijd, vooral sinds in 1494 Karel VIII en in 1499 Lodewijk XII met Franse legers de Alpen overtrokken en de Italiaanse staten machteloos stonden. In de geschiedenis van het oude Rome, zoals die onder andere beschreven is door Titus Livius, ziet Machiavelli een stichtend tegenvoorbeeld. Zijn leven lang probeerde hij Italië aan te sporen zich te bevrijden van de buitenlandse heersers die er de baas speelden. Hij bezat hiervoor de kennis maar niet de macht. Zij die de macht bezaten wilden zijn kennis niet gebruiken. Als hoofd van de Tweede Kanselarij was hij verantwoordelijk voor vraagstukken aangaande het grondgebied en de buitenlandse politiek van Florence. Florence was sinds vier jaar een republiek nadat de burgers Pierro de Medici hadden afgezet. Vijf dagen voor het aantreden van Machiavelli werd de stichter van de republiek, Girolamo Savonarola, opgehangen op het Piazza della Signoria. Alhoewel hij in Florence bekend stond om zijn gebrek aan respect voor alles en iedereen was hij als politicus zeer serieus. Hij was er van overtuigd dat alleen een sterke staat haar burgers kon beschermen, met name tegen de oorlogsvoerende partijen van die tijd: Venetië, de koning van Frankrijk, de paus, en hertog Valentino. Alhoewel zijn stad rijk was wilden haar burgers niet investeren in een eigen leger. De stad probeerde in de meeste conflicten neutraal te blijven maar als ze dat iets te lang bleef moest ze haar vrijheid vaak afkopen met gouden dukaten. Machiavelli begreep dat die situatie niet kon blijven duren, het geld van de rijke maar weerloze natie zou niet voldoende zijn om haar te redden. Hij wilde een militie, geen huursoldaten, gevormd uit burgers die de republiek trouw zouden zijn. Via een omweg kreeg hij de toestemming van de Grote Raad om de nodige boeren te rekruteren, hoewel de adel zich tegen dit besluit verzette. Hij zette door en op 15 februari 1506 liet hij 400 boeren door de straten marcheren in een witte wambuis, een paar wit-rode kousen en witte baret, schoenen en een ijzeren kuras. In 1509 slaagde hij erin Pisa te heroveren. Toen Florence betrokken raakte bij een oorlog tussen paus Julius II en koning Lodewijk XII van Frankrijk, bleef Florence tegen het advies van Machiavelli in te lang neutraal, en toen de Fransen zich terugtrokken rekenden de troepen van de Heilige Liga met de Florentijnen af en hielpen De Medici opnieuw aan de macht. Niccolò belandde in de gevangenis. Na zijn vrijlating wilde hij zijn ambt terug alsof er niets gebeurd was. Met dat doel schreef hij Il Principe: als politicus wil hij vooral een pragmaticus zijn in tegenstelling tot de toen heersende doctrine dat een machthebber altijd de weg van de deugd moet bewandelen. Daarbij speelde hij vooral zijn ervaring uit. Men moest goed zijn zolang het kon, maar anders een vos, om de vallen te kennen, en een leeuw, om de wolven af te schrikken. Machiavelli vond de realpolitik niet uit, maar schreef er wel de eerste goede handleiding over.

Andere boeken door Niccolo Machiavelli

Inhoudsopgave

Editorial note; Introduction; Principal events in Machiavelli's life; Bibliographical note; Translator's note; Map: northern and central Italy, c.1500; Dedicatory letter: Niccolò Machiavelli to His Magnificence Lorenzo de' Medici; 1. How many kinds of principality there are, and by what means they are acquired; 2. Hereditary principalities; 3. Mixed principalities; 4. Why the Kingdom of Darius, which Alexander occupied, did not rebel against his successors after Alexander's death; 5. By what means cities or provinces that lived under their own laws before they were occupied ought to be administered; 6. New principalities acquired by one's own arms and ability; 7. New principalities acquired through the arms and fortune of others; 8. Those who become rulers through crime; 9. The civil principality; 10. In what ways the strengths of all principalities should be measured; 11. Ecclesiastical principalities; 12. How many kinds of soldiers there are, and mercenary troops; 13. Auxiliaries, mixed troops and one's own troops; 14. How a ruler should act concerning military matters; 15. The things for which men, and especially rulers, are praised or blamed; 16. Liberality and parsimony; 17. Cruelty and mercifulness; and whether it is better to be loved than feared, or the contrary; 18. In what way rulers should keep their promises; 19. How contempt and hatred should be avoided; 20. Whether building fortresses, and many other things that rulers frequently do, are useful or useless; 21. What a ruler should do in order to be thought outstanding; 22. On those whom rulers employ in secret matters; 23. How flatterers should be shunned; 24. Why the rulers of Italy have lost their states; 25. How much control fortune has over human affairs, and by what means she can be resisted; 26. An exhortation to seize possession of Italy and assert her liberty from the barbarians; Appendix A. Letters relevant to The Prince; Appendix B. Notes on the vocabulary of The Prince; Biographical notes; Index of subjects; Index of proper names.

Net verschenen

Rubrieken

Populaire producten

    Personen

      Trefwoorden

        Machiavelli: The Prince