De verzuimpolitie

Wat hebben voetballers van fc Twente, kassières van Kruidvat en een zieke presentator van bnn met elkaar gemeen? Hun baas werkt samen met een commercieel verzuimbedrijf dat het niet zo nauw neemt met de privacy.

Geld verdienen over de ruggen van zieke werknemers. Daar is voormalig autohandelaar Marcel Wenting bedreven in. Samen met oud-profvoetballer Jan van Halst leidt hij het grootste commerciële verzuimbedrijf van het land. Callcentermedewerkers spelen voor doktertje en vragen zieke werknemers het hemd van het lijf. Medische en persoonlijke gegevens van honderdduizenden werknemers liggen op straat; het gevolg van een amateuristisch lek in de software van het computerprogramma.
Als het vara-tv-programma zembla hierover twee onthullende uitzendingen maakt, is de ophef groot. Maar hoe kwamen deze primeurs tot stand?

De verzuimpolitie is een persoonlijk en openhartig verslag van onderzoeksjournalisten Ton van der Ham en Manon Blaas. Ze nemen de lezer mee achter de schermen bij zembla. Ze beschrijven welke strafbare feiten ze pleegden om aan bewijzen te komen. Ze zijn onder druk gezet om hun mond te houden, werden beschuldigd van diefstal en intimidatie. Hoe ver mag een journalist gaan om de waarheid te achterhalen? Het boek bevat nieuwe onthullingen over de rol van verzekeraars en werkgevers.

Hoe goed zijn uw medische gegevens beveiligd?
En wat komt uw werkgever (en zijn verzekeringsmaatschappij) allemaal over u te weten?

Ton van der Ham (1976) en Manon Blaas (1968) zijn beiden onderzoeksjournalist en werken voor het vara-tv-programma zembla. Samen hebben ze verschillende onthullende uitzendingen gemaakt. Met de undercoveruitzending Vieze ziekenhuizen wonnen ze zowel De Loep als de Beeld en Geluid Award. Hun reconstructie over de falende bestrijding van de q-koortsepidemie werd bekroond met De Tegel.

Over De verzuimpolitie:
`Ik keek ernaar en heb veel delen van de verbijsterende documentaire een aantal malen teruggespoeld om zeker te weten dat het allemaal echt waar was wat er werd verteld. Het was waar. Youp van t Hek