Feitelijke dwang tot instemming onder het WHOA-akkoord

De WHOA biedt schuldenaren de mogelijkheid om buiten faillissement een dwangakkoord tot stand te brengen voor de herstructurering van schulden. Het afdwingen van wijzigingen of het aangaan van toekomstige verplichtingen is echter niet mogelijk; deze moeten door schuldeisers vrijwillig worden aanvaard. Dit boek gaat over de vraag hoe schuldeisers feitelijk kunnen worden gedwongen tot instemming met nieuwe financiële verplichtingen of met het gehele WHOA-akkoord.

Daarvoor kijkt de auteur naar het Engelse Restructuring Plan, dat in de praktijk alternatieve mogelijkheden heeft gecreëerd om door middel van commerciële prikkels een feitelijke dwang tot instemming te realiseren bij schuldeisers. Een van die mogelijkheden is het elevation-mechanisme: een schuldeiser die nieuwe financiering verstrekt, wordt zowel met zijn bestaande als nieuwe financiering verhoogd in de rangorde. Een tweede mogelijkheid is het tweevoorstellen-akkoord: een schuldeiser ontvangt een hogere waarde bij instemming met het akkoord en een lagere waarde bij weigering daarvan.

In dit boek beschrijft de auteur het verloopt van de WHOA-procedure en de eisen die worden gesteld aan homologatie. Daarbij wordt uitgebreid ingegaan op het elevation-mechanisme en het tweevoorstellen-akkoord en hoe onder het Restructuring Plan schuldeisers feitelijk worden gedwongen tot instemming met een akkoord of het aangaan van nieuwe financiële verplichtingen. Tot slot analyseert de auteur in hoeverre deze alternatieve mogelijkheden standhouden onder de WHOA-procedure.