Echte mannen vechten

De macho, de alfaman, de zilverrug: de strijd om een plek in de mannelijke pikorde is universeel en van alle tijden. Draait het om competitie? Wat triggert agressief gedrag? Waarom vechten mannen (en waarom kijken we er zo graag naar)? Geboeid door deze vragen besloot wetenschapper Johnathan Gottschall op z'n 39e zijn kantoor in te ruilen voor een kooi en professioneel te gaan cagefighten.

'Echte mannen vechten' is het adembenemende verslag van Gottschalls ervaringen als nieuwkomer in de wereld van het kooivechten, waarbij op een paar pijnlijke handelingen na, zoals kopstoten uitdelen, ogen uitsteken, en 'vishaken' (waarbij je je vingers in de mond van de tegenstander stopt en vervolgens aan zijn wangen trekt) alles geoorloofd is. Hij beschrijft zijn ervaringen in de kooi, de paniek die hij voelde maar ook de adrenaline en de aantrekkingskracht van het gevecht. En gaandeweg leer je dat Gotschall meer doet dan dat: hij schetst het verhaal van de man in het algemeen, hoe hij opgroeit in een web van competities - van spel tot sport, tot dodelijke ernst; van concurrentie op het werk tot schietpartijen op straat; van vechtpartijen op het schoolplein tot verbale piswedstrijden onder volwassenen. Deze vormen van competitie
lijken soms belachelijk, maar ze dienen een belangrijk doel: ze zorgen ervoor dat mannen hun strijd om hierarchie via vaste rituelen oplossen - waardoor de maatschappij gespaard blijft.

Echte mannen vechten is niet alleen een reallifeversie van de spraakmakende film Fight Club, het is ook een geschiedenis van geweld en een toer door de wetenschap van sport en competitie. Maar bovenal laat het zien dat mannen niet alleen met elkaar worstelen, maar ook met zichzelf en hun instinct.