‘Avontuur is een basisbehoefte. Daarom hoort het thuis in je werk’

Wat is nou de meest avontuurlijke manier om dit interview te starten met jou?

Oef nou, dat is op deze manier denk ik wel ja! Door ergens middenin te vallen, zodat het je overrompelt. Dan moet je meteen nadenken: oké, wat is het eerste dat bij me opkomt? Dat is vaak iets intuïtiefs. Iets wat je misschien al weet.

Tijdens een storytellingdag kreeg ik ooit de opdracht om aan degene naast me mijn wens te vertellen. Toen hoorde ik mezelf tegen mijn buurvrouw zeggen: ‘Ik wil een boek schrijven over avontuur.’ Ik verraste mezelf daarmee, dat idee was nog niet eerder zo in me opgekomen. Spontane vragen halen onbewuste verlangens naar boven. En op het moment dat je het uitspreekt, dan hoor je het, dan is het er ineens. Dan ben je al aan het avontuur begonnen.

En wat is dat precies voor jou, avontuur?

In dit geval heb ik het over werkavontuur. Avontuur is in principe dat je een uitdaging aangaat. Dat je iets nieuws of iets op een andere manier gaat doen. Zoiets vraagt wat van je, je moet een sprong maken en uit je welbekende comfortzone gaan. Die sprong begint in je hoofd met wat ik ‘de avontuurlijke mindset’ noem. Hoe volg je het kruimelpad van je nieuwsgierigheid? Hoe kun je openstaan voor nieuwe ideeën?

Werkavontuur, werk en avontuur, dat is een samenstelling die je niet vaak tegenkomt. Spreken deze woorden elkaar niet tegen?

Er zijn zeker mensen die er zo tegenaan kijken en dat mag natuurlijk. Maar in de basis is iedereen een avonturier. Op de een of andere manier zijn we avontuur gaan zien als een luxe, als iets wat je in je vrije tijd doet. Alleen is avontuur geen luxe, het is een basisbehoefte. Daarom mag het ook een plek in je werk krijgen.

Moet dat avontuur dan ook groots en meeslepend zijn, à la ‘Ik vertrek’?

Nee hoor, zeker niet, al gaat mijn boek ook over workations, sabbaticals en een andere koers volgen. Meer avontuur in je werk creëer je ook met kleine mini-aanpassingen in je dag. Ga bijvoorbeeld eens:

• Op een andere manier vergaderen
• Samenwerken met een bedrijf dat totaal niet voor de hand ligt
• Koffiedrinken met een collega die je nog niet zo goed kent

Ik zeg vaak: de hele boel omgooien kan altijd nog. Door kleine veranderingen aan te brengen in je werkdag, train je als het ware je ‘avonturierspier’. Het helpt hierbij om je visie op werken te veranderen. Want wat als je werk ziet als een expeditie? In plaats van als een ‘sausje’ over je leven?

Je praat liever over werkleven dan over carrière. Waarom?

Een carrière is een ladder, een lineaire weg omhoog. Dat vind ik een wat ouderwetse manier van denken. Ik zei net al dat ik werkleven zie als een expeditie. Dat gaat over jezelf uitdagen, jezelf verrassen en zo je geest fris houden.

Ik hou heel erg van het woord ‘coddiwomplen’. Dat is een woord uit de reiswereld. Coddiwomplen betekent dat je naar een bepaalde bestemming gaat, maar je weet nog niet hoe dat allemaal zal gaan en hoe je daar gaat komen. Bestemming onbekend. Het enige wat jij doet is in beweging blijven en betekenis geven aan wat je doet.

En als we allemaal ruimte maken voor meer avontuur in ons werk, wat levert dat dan op?

Meer werkavontuur zorgt ervoor dat we dichter bij onszelf komen, bij ons ‘mens-zijn’. Het is het gevoel dat je echt leeft. Het leven is er namelijk niet om uitgezeten te worden, maar om ontdekt te worden.

Als je naar je innerlijke verlangens luistert, naar dat stemmetje dat gaat over wat je leuk vindt en waardoor je flow ervaart, dan haal je ook je talenten naar boven. Dan geef je het beste van jezelf aan de wereld.

Maar misschien nog wel belangrijker is: werkavonturen gaan niet alleen over persoonlijke groei of uitdaging, maar ook over maatschappelijk betekenisvol werken. Juist door het loskomen van vaste kaders ontstaat er speelruimte voor nieuwe vormen van impact. Werkavontuur is durven kiezen voor wat jij belangrijk vindt, vaak raakt dat ook aan wat speelt in de wereld om je heen.

Een fantastisch voorbeeld vind ik het verhaal van Mirjam van Elst. Ze vertelde me: ‘Ik was vegetariër, en toch werkte ik mee aan het promoten van producten voor dieren die we uiteindelijk opeten. Dat begon te wringen.’ Mirjam is nu sustainable brand positioning strategist. Ze werkt alleen maar voor organisaties die de wereld een beetje beter willen maken.

Kunnen avonturen ook misgaan?

Praktisch gezien: ja, dat kan. Een avontuur kan anders lopen dan je had gehoopt en dan kun je bijvoorbeeld failliet gaan. Dat is natuurlijk niet leuk. Maar of iets écht mis kan gaan? Dat denk ik niet. Zo heb ik een keer meegemaakt dat een uitgever last minute een streep door mijn boekencontract zette. Dat was de hel voor me. Ik had de hele wereld over gereisd, er lag een manuscript van honderdduizend woorden, en in dat boek zat zó veel tijd en liefde.

Omdat mijn contract wegviel, ben ik gaan kijken naar wat er dan mogelijk was. Ik ben toen begonnen met mijn eigen platform, Alice goes wild, waar ik over avontuurlijk leven schreef. Door het platform werd ik zichtbaar en kreeg ik steeds meer volgers. Op een gegeven moment werd het aantal volgers zo groot, dat ik dingen kon organiseren en zo mijn geld verdienen.

En met de zichtbaarheid werd ik ook aantrekkelijker voor uitgevers, waardoor ik uiteindelijk bij een gerenommeerde uitgever een beter boek kon uitgeven. Dus wat eerst als de hel voelde, bleek later een zegen. Dat is de kern van het DNA van een werkavonturier: als iets anders loopt dan verwacht, dan sta je daar niet te lang bij stil. Je laat het los en je onderzoekt andere mogelijkheden.

Avontuur hoeft ook niet altijd leuk, zacht en wollig te zijn. Je recht je rug en coddiwompelt gewoon weer verder. Er ligt altijd een nieuwe, spannende en verrassende andere route op je te wachten. Waarnaartoe? Dat ontdek je vanzelf!