Toen ik begon met het schrijven van De Beweging volgen, wist ik één ding zeker: ik wilde geen leiderschapsboek schrijven dat mensen vooral méér laat doen. Er zijn al genoeg modellen, methodieken en strategieën die leiders helpen efficiënter, zichtbaarder of succesvoller te worden. Mijn verlangen was om taal te geven aan een diepere werkelijkheid die ik steeds opnieuw tegenkom in leiderschap, teams en organisaties: echte verandering ontstaat niet doordat wij beweging creëren, maar doordat wij leren onderscheiden welke beweging gevolgd wil worden.
Vanuit die zoektocht is het 3T-model ontstaan: Transitie, Transformatie en Transcendentie.
Systemische reis
Voor mij is dit model geen theoretisch framework dat je rationeel kunt implementeren. Het beschrijft een innerlijke en systemische reis die leiders doormaken wanneer zij werkelijk bereid raken zichzelf, anderen en God serieus te nemen in processen van verandering. Het model is ontstaan vanuit jarenlange ervaring in leiderschap, coaching, teamontwikkeling en systemisch werk. Ik zag steeds opnieuw dat mensen vaak proberen problemen op te lossen zonder werkelijk te begrijpen wat er onder de oppervlakte gaande is.
Juist daar begint voor mij leiderschap.
Transitie
De eerste fase van het model - transitie - gaat over het leren herkennen van beweging. Verandering begint namelijk zelden op het moment dat iemand een besluit neemt. Vaak dient iets zich al veel eerder aan. Er ontstaat onrust, spanning, vermoeidheid of een diep gevoel dat het oude niet langer werkt. In het 3T-model noem ik dat ontwaken. Het zijn de eerste signalen dat iets wil eindigen, vernieuwen of geboren wil worden.
Daarna volgt de roep. Misschien wel een van de belangrijkste onderdelen van het model. Veel leiders reageren direct op zichtbare problemen, gedrag of druk vanuit de omgeving. Maar de werkelijke vraag ligt dieper: wat wil hier werkelijk gehoord worden? Welke beweging probeert zich kenbaar te maken? Ik geloof dat leiderschap begint waar iemand bereid raakt die diepere roep serieus te nemen.
Dat vraagt moed. Want zodra je werkelijk gaat luisteren, kun je meestal niet meer terug naar hoe het was.
In de derde stap van deze fase komt daarom leiderschap centraal te staan. Niet als positie of controle, maar als het vermogen om je plek in te nemen terwijl de uitkomst nog onzeker is. Dat vraagt zelfkennis, innerlijke stevigheid en het vermogen om spanning te verdragen. Veel leiders willen zekerheid voordat zij bewegen. Maar de werkelijkheid is dat betekenisvolle verandering vrijwel altijd gepaard gaat met onzekerheid, weerstand en verlies.
Transformatie
In de tweede fase - transformatie - wordt dat nog zichtbaarder. De beelden van uittocht, woestijn en berg zijn voor mij geen mooie metaforen, maar diep menselijke processen. Iedere leider die werkelijk groeit, komt vroeg of laat in een woestijnperiode terecht. Oude patronen werken niet meer, nieuwe vormen zijn nog niet stabiel en onderweg word je geconfronteerd met overtuigingen, angst, trauma, rouw en identiteit.
Juist daar zie ik veel veranderingstrajecten vastlopen.
We proberen vaak te snel terug te keren naar controle, structuur of resultaat, terwijl transformatie vraagt dat we een periode van niet-weten durven verdragen. Daarom besteed ik in het boek veel aandacht aan thema’s als verlangen, pijn, familiesystemen, overtuigingen en spirituele vorming. Niet als losse onderwerpen, maar omdat leiderschap altijd verbonden is met wie iemand geworden is in zijn geschiedenis.
Voor mij kan leiderschap nooit los worden gezien van het systeem waaruit iemand afkomstig is én van de manier waarop iemand zich verhoudt tot God, zichzelf en anderen.
Transcendentie
De derde fase - transcendentie - gaat uiteindelijk over het uitleven van nieuw leiderschap. Niet vanuit prestatie of bewijsdrang, maar vanuit verbondenheid. Hier ontstaat ruimte om aanwezig te zijn in verbinding met boven, binnen en buiten: met God, met jezelf en met de ander.
Dat is voor mij de diepste kern van leiderschap: niet zelf de beweging willen beheersen, maar leren meebewegen met wat God in gang zet.
Daarom is De Beweging volgen geen gemakkelijk boek geworden, maar wel een toegankelijk boek. Je wordt als lezer meegenomen in een reis die uitnodigt tot vertraging, eerlijkheid en reflectie. Ik geloof dat juist daar de toekomst van leiderschap ligt. We hebben leiders nodig die niet alleen kunnen sturen, maar ook kunnen onderscheiden. Leiders die niet alleen resultaatgericht zijn, maar ook relationeel volwassen. Leiders die spanning niet direct willen oplossen, maar aanwezig durven blijven in processen van wording en verandering.
Het 3T-model is mijn poging geweest om taal te geven aan die reis.
Niet als blauwdruk, maar als uitnodiging om opnieuw te leren luisteren naar de beweging die gevolgd wil worden. Wie er diepgaand mee aan de slag wil, kan deelnemen aan het bijbehorende leiderschapsprogramma.
Wat gebeurt er wanneer leiders niet langer proberen verandering te beheersen, maar leren onderscheiden welke beweging gevolgd wil worden? In De Beweging volgen biedt Henry Koopman een verdiepend perspectief op leiderschap, transformatie en spirituele ontwikkeling. Bestel het boek bij Managementboek en ontdek hoe het 3T-model richting geeft aan duurzame verandering.
Over Henry Koopman
Henry werkt als hoofdbegeleider, coach, opleider, schrijver en spreker op het gebied van leiderschap, identiteit en systemisch werk.